Gisteren werd ik gebeld door de bedrijfsleidster van een dierenwinkel in Drenthe. De zaak was failliet verklaard en zou heel binnenkort zijn deuren moeten sluiten. Ze had niet veel dieren meer zitten. Alleen nog enkele cavia’s, ratjes, muizen en hamsters. De meeste dieren (o.a. konijnen) had zij al mee naar huis genomen omdat zij anders terug moesten naar de handel (lees: reptielenvoer).

Ze maakte zich vooral zorgen om twee ongecastreerde chinchillabokjes die ze al bijna een jaar in de winkel had zitten en die erg tam waren geworden. Ze had echt een band met het tweetal gekregen. Op zondagen liet zij ze zelfs wel eens loslopen in de winkel. Al haar hoop was dan ook op onze stichting gevestigd. Het zal niemand verbazen dat zij aardig in paniek raakte toen ik haar vertelde dat wij al tijden geen chinchilla’s meer opvangen. De gedachte dat deze leuke kereltjes als reptielenvoer zouden eindigen, bezorgde echter niet alleen haar, maar ook mij buikpijn.

Kort na ons telefoongesprek heb ik de bedrijfsleidster teruggebeld met het bericht dat wij naar de winkel zouden komen om de chins bij haar op te halen. Wat was zij gelukkig!

De dieren zagen er prima uit. Wel zaten ze opgemengd voer en liet de huisvesting te wensen over (kopse kant van een glazen knaagdiereiland). Nadat ik de chins uit hun verblijf had gehaald – ik kon ze zonder problemen oppakken – werd er uitgebreid afscheid van hen genomen.

Thuis heb ik de dieren in de al eerder ontsmette kooi van Serana en Elodie gezet. Ze begonnen meteen uitgebreid te badderen en de kruiken te inspecteren.

Vanmorgen stapten ze al zonder enige schroom op mijn hand. Wat ben ik blij dat ik deze leuke kereltjes (foto rechts) heb kunnen redden!

Hieronder enkele foto’s… (namen moet ik nog bedenken).

Toegevoegd: 6 juni 2010