Karlijn (foto rechts) gaat nog steeds niet goed. Ze zit nu al een week, samen met haar mannetje Karel, in een koppelkooi, zodat ik haar goed in de gaten kan houden en gemakkelijk medicijnen kan geven. Vanmorgen ben ik met het antibioticum (Bactrimel) de tweede week ingegaan. Ik merk nog weinig verandering. Karlijn zit veel op de grond en bijt nog steeds aan de vacht op haar achterhand. Toch is ze wel alert, want als ik bij haar kom en het deurtje open, springt ze ogenblikkelijk in mijn armen. Ik heb besloten nog een week door te gaan met haar medicijnen. Ik hoop echt dat zij het redt. Gelukkig heb ik geen bloed meer in haar urine aangetroffen.

Toegevoegd: 8 maart 2010